Dichtbij iemand mogen komen met een kwast schmink in de hand en dan alles mogen maken wat je maar wilt. Dat kan alleen maar als je vertrouwen hebt in elkaar. Voor kinderen is het belangrijk dat ze zich vertrouwd kunnen voelen bij anderen. Dat de ander ook vertrouwen heeft in jou. Voor kinderen die in de spelkamer komen geldt dat zij dit nog harder nodig hebben.
Tot op heden vertelt deze jongen mij nauwelijks iets. Ik verwoord wat ik zie in zijn spel, in zijn lichaamshouding. Ik ontvang zijn frustraties als iets niet naar zijn eigen beeld lukt. Zijn spel is in het hier-en-nu en in de verhulling. Nare dingen van de week op school, bij andere kinderen of thuis, hij vertelt er niet over. Want dat is ‘daar-en-dan’ en hier kan hij even in de spelkamer tot rust komen en nieuwe rollen oefenen. Hij speelt er wel over met verbeeldend spel.
Als hij met de schmink zo dichtbij mijn gezicht is, begint hij allemaal dingen te vertellen die hij moeilijk vindt. Alsof hij er in één klap de woorden voor heeft. En dat is nog niet alles in dit proces. Hij laat een enorme ontwikkeling in mentaliseren zien. Wat wil zeggen dat hij nadenkt over zichzelf en de ander en hier rekening mee houdt. Dit ontwikkelde zich al een beetje in de afgelopen weken, maar wordt hier enorm concreet doordat hij zegt: “ik ga op jouw gezicht een tuintje maken, dan bij jij een tuinmevrouw, want jij houdt van groen, van planten en natuur. Ik doe er ook een vlinder bij, daar houden wij allebei van”. En bij elk onderdeel vraagt hij of ik het goed vind dat hij dat schildert. Sommige kinderen blijven kwetsbaar, maar deze succeservaringen die nemen ze voor altijd mee.
Recente reacties