Ik heb een jongen (9 jaar) in de spelkamer. Hij heeft een gelaten houding met hangende schouders en onverstaanbare stem. Alsof niets er meer toe doet. Alsof je de motor moet aanzwengelen. Zijn ouders zijn verwikkeld in een complexe scheiding. Als ik hem vraag een spelbeeld in het zand neer te zetten, dan komen er twee eilanden van chaos en onveiligheid waar de kinderen het moeten ontgelden. De gelaten houding is er niet voor niets.
Aanmoediging en steun
Af en toe komt er wat initiatief, zoals een idee om samen een knikkerbaan te maken. Maar al snel geeft hij op als een zet niet in één keer lukt. Zo van ´laat maar, het heeft geen zin´. De weken vorderen en ergens kan ik blijkbaar toch iets aanwakkeren. Door hem aan te moedigen, te steunen en samen mee op te pakken. Door scheve onderdelen mee vast te houden en voorstellen te doen, zodat het spel mogelijk wel lukt. Ik geef de ouders mee dat hij het nodig heeft om aangemoedigd te worden, een zetje te geven en samen te doen. Hij heeft behoefte aan verbinding, spelen en plezier maken. Dat lukt hem niet alleen. Zijn ouders zijn nog steeds onderling bezig met wat de andere ouder hen heeft aangedaan in plaats van ‘wat heeft onze zoon nodig?’
Gouden greep
Soms komen er kinderen in de spelkamer die weinig middelen thuis hebben. Dit is zo’n jongen. Hij speelt graag spelletjes. Zo kwam het in me op om ‘kamertje verhuren’ te gaan doen, althans zo noemden wij dat vroeger. Dit blijkt een gouden greep. Het enige wat je nodig hebt is een vel met ruitjespapier (zoals een rekenschrift) en een pen. Je mag om de beurt een streepje zetten en als je door dat streepje een vakje sluit, heb je weer winst. Dan is dat vakje voor jou en mag je er de letter van je naam inzetten (of een kleurtje) en nog een streepje zetten. Wie op het eind de meeste vakjes heeft, heeft gewonnen. Dit lijkt een oersaai spel, maar het is superoverzichtelijk (valt onder de categorie regelspel). Er zit toeval en strategie in. Het grote voordeel is, je kunt het overal doen en hebt niet veel nodig. Aan de hand van dit spel gebeurden er wonderlijke dingen in zijn dagelijkse leven. Hij heeft het spel omgedoopt tot ‘het vakjesspel’, hij is er nu de ‘eigenaar’ van. Hij heeft het andere kinderen geleerd, waarvoor hij initiatieven moest tonen wat hem gesterkt heeft in zijn zelfbeeld. Het allermooiste is, dat hij dit spelletje nu ook thuis speelt, zowel met zijn vader als met zijn moeder.
Recente reacties