Jody (5) vliegt van het ene spel naar het andere. Hij heeft niet echt speelplezier. Er vindt geen diepgang in het spel plaats. Ik onderzoek of ik deze jongen iets kan bieden, zodat er wat meer rust en overzicht komt. Zoekend in waarmee ik hem kan helpen reguleren.
Onderzoeken van spel
Enerzijds kijk ik naar ‘wat is gezond spel?’ Gezien de leeftijd kan het nog zo zijn dat een kind van de ene associatie in de andere valt. Zodoende vindt een kind dit leuk en ook dat is leuk om mee te spelen. Anderzijds denk ik aan zijn levensverhaal van veel onduidelijkheden rondom de scheiding van zijn ouders. Er zit bijvoorbeeld geen duidelijk ritme in wanneer hij bij papa en wanneer bij mama is. De regels bij beiden zijn zeer verschillend.
Binnenwereld
Hij zit op de grond middenin de chaos van al het opentrokken speelgoed. Het laat wellicht zijn binnenwereld zien waarin hij chaos ervaart en daardoor niet tot spel komt. Als speltherapeut verwoord ik kalm de situatie: “Wat ligt er veel speelgoed om ons heen. Jemig wat een drukte is dit, alles zit door elkaar”. En wanneer ik dat doe, zie ik hem samen met mij om zich heen kijken. Ik heb hem als het ware gespiegeld wat de situatie is.
Zwijgzaam genietend
Een week later komt hij weer voor een spelsessie. Ik heb een la met zand staan. Hij mag kiezen waar hij mee gaat spelen. Er is iets verandert ten opzichte van de vorige keer. Hij gaat namelijk rustig staan en kijkt eerst om zich heen. In plaats van dat hij alles wil pakken lukt het hem om voor dit moment echt te kiezen voor een spel. Hij kiest voor het zand. Ik ben benieuwd hoe lang we hiermee aan de slag gaan, maar ik vind dit al een bijzonder mooie stap. En wat gebeurt er vervolgens? We zijn de hele sessie lang alleen maar bezig met dit zand. Soms zeggen we iets, maar het grootste deel van de tijd spelen we zwijgzaam genietend. Het enige wat we doen is steeds opnieuw bergjes zand strooien. En kijken en voelen wat het zand doet. We benoemen het soms om de beurt en er komt een enorme rust over hem heen.
Recente reacties