We zitten halverwege het jaar. De zomerperiode is aangebroken, tijd voor ontspanning. Ik wens al mijn collega’s toe om het even wat rustiger aan te doen. Dat is nodig, omdat de spelsessies met de kinderen intens zijn. Het vraagt 100% aanwezigheid wanneer wij met kinderen aan de slag zijn om goed afgestemd te zijn en de juiste responsen te geven in het spel en in het contact.
Drie verhaallijnen
Ik vind mijn ontspanning onder andere in het lezen van boeken. Hoe leuk is dat ik nu tijd heb gehad om het boek Wikkelkind van Diane Busink te lezen. In deze roman is speltherapeut Noor aan het werk, waardoor ik uiteraard nieuwsgierig was naar de inhoud van dit boek. Extra bonus is een verhaallijn die zich afspeelt in de 17e eeuw. Ook is er nog een 3e verhaallijn, hierin komt de ziel aan het woord. Misschien is dit voor sommige lezers wat te zweverig, voor mij was dit prima om me te verbeelden in andere werelden. Speltherapeuten houden van verhaallijnen, we weten dat het doen-alsof is met een beetje magie.
Het kind spreekt geen woord
Het boek begint met een 4 jarige meisje dat gevonden wordt en door niemand wordt vermist. Het kind spreekt geen woord en komt bij Noor in de spelkamer terecht. Noor gaat aan het werk met het meisje. Haar werkwijze is erg herkenbaar voor de speltherapeut, dat is genieten om te lezen. Maar je hoeft geen speltherapeut te zijn om het boek te lezen. Het is spannend en neemt je mee in de zoektocht van Noor naar puzzelstukjes, zoals we dat in de praktijk herkennen. Bijvoorbeeld door vanuit het perspectief van het kind te kijken, gelaagdheid te onderzoeken en naar meerdere generaties te kijken. Diane heeft een plezierige schrijfstijl en houdt je nieuwsgierigheid vast tot aan het eind van het boek.
Recente reacties