Verbeeltenis

praktijk voor speltherapie

In het werken met kinderen zijn er momenten dat ze verrassend uit de hoek kunnen komen. Vooral wanneer ze zich binnen de relatie en in de spelkamer vrijer gaan voelen. Ze zijn druk bezig zich de wereld eigen te maken. Sommige uitspraken zijn zo hilarisch dat ik ze verzamel, zodat ze niet zomaar verdwijnen.

  • “Heb jij je badjas op de kapstok hangen?” Ik: “nee, dat is mijn vest”.
  • “Mag ik hier een scheetje laten? Ik vang hem wel op in mijn broek”.
  • Hij rommelt tussen een berg met dieren, pakt een varken op en ziet haar onderkant: “Kijk nou, deze heeft een sixpack!”
  • “Oh, je hebt hier ook unicorns. Weet je hoe ik die vroeger noemde?” Ik: “nee?” Hij: “eenhoorns”.
  • Er wordt met miniaturen oorlog gevoerd waarbij landen betrokken zijn. Luxemburg is heel rijk zegt hij. ‘Ohja…?’, informeer ik, “Hoe weet je dat?’ Hij: ‘Luxe betekend rijk’.
  • Zij: “Dit spook is erg geestig!”
  • We werken met het Magic Sand en ze wil gaan koken, en dan weet ze het ineens: “Ik ga voor ons wentelweefjes maken!”
  • Zij (5): ”welke stiften heb je meegenomen?” Ik: “het zijn jumbo stiften”. Zij: oh, Jumbo die ken ik, ik heb daar met sinterklaas mijn schoen gezet”. (Voor wie niet zo in tekenen thuis is, jumbo stiften zijn extra dikke stiften).
  • Zij: “Hoe gaat dit ook alweer open?” Ik: “Kijk zo, weet je nog, van de vorige keer?” Zij: “Ojah! Ik was even vergeteloos!”
  • Zij (5) kijkt naar mijn dieren: “Dit is een koekoen, die is niet fijn, die kan je achterna zitten!” (Nieuwe benaming voor Kalkoen).
  • Ik oefen in de spelsessies veel met voelen en dit benoemen. Ze (4) wil met het Playmobil zwembad en deze vullen met knikkers, dat stelt het water voor. De barbies mogen er zo in. Ze voelt eerst het water en zegt: “Moet je voelen, dit water voelt heel erg knikkerig!”

 

 

 

Mason en Gwen
Share This