In speltherapie zoek ik naar wie dit kind is en wat interesses zijn. Aan de hand daarvan probeer ik aan te sluiten. Soms is er veel geduld nodig voordat kinderen zich open kunnen stellen door eerdere ervaringen. Zo ook bij Roos (14), erg opgesloten in haar eigen wereld. Houdt zich veel bezig met gamen. In therapie gamen we niet, maar tekenen vindt ze ook leuk en daar vind ik ingang. Op de ipad laat ze mij figuren zien uit games en we zijn begonnen met tekenen. Op de afbeelding zie je mijn tekening. In een stijl waar ik uit mijzelf nooit mee bezig zou gaan. Bijzonder daardoor is dat ik mijzelf kan verwonderen, want ik kom zelf op onbekend terrein. Dat levert in de relatie met een kind heel veel op. Een van de dingen is dat ze door spiegelen nieuwe dingen uitprobeert. Ze tekende bijvoorbeeld alleen met grijs potlood. Ik ben met pen begonnen. Dat vond ze maar niks. Een week later vraagt ze of ik nog een pen heb, want ze wil ook met pen tekenen. Zo komt ze elke week steeds meer uit haar schulp en begint tussendoor dingen te vertellen die haar bezig houden. Het lukt haar om mij toe te laten in haar wereld.
Recente reacties