Het beroep van een speltherapeut an sich is solistisch. Ik kan wel stellen dat het onmisbaar is om contact te hebben met andere (spel)therapeuten, hulpverleners, ondernemers, etc., omdat het gezond is. Het zorgt ervoor dat je elkaar kunt helpen (en daarmee de cliënten), dat je jezelf blijft ontwikkelen en bovendien vergroot het je plezier. Kortom: het voorkomt een kokervisie. Voor mij geldt dat ik mij dan ook graag aansluit bij samenwerkingsverbanden. En op die manier hoor je ook nog eens wat. Zo attendeerde collega register speltherapeut Mirjam Raemakers mij op een artikel dat deze week in de Libelle verscheen (2024, wk 6). “Als een kind zo blij, waarom spelen belangrijk is”. In dit artikel gaat het over spelen voor volwassenen en het belang van spel. We zijn het spelen vaak verleerd, maar het is zo belangrijk.
Intrigerend
Brian Sutton-Smith (spelonderzoeker) geeft aan dat het tegenovergestelde van spelen niet ‘werk’, maar depressie is. Deze uitspraak was mij al bekend en ik vind het intrigerend. In het artikel in de Libelle wordt dit ook aangehaald (zie onderstaande link). Door spelen en speelsheid in te zetten verrijk je je leven. Spelen is zoveel meer dan wat men hier over het algemeen over weet. Bij speltherapie wordt vaak gedacht aan het werken met kinderen – omdat spel & spelen het middel is, maar speltherapie past ook bij volwassenen, mits dit uiteraard wordt toegespitst op deze doelgroep.
Recente reacties