De bel gaat. Daar staat ze, een meisje van 6 jaar die heel veel heeft meegemaakt in haar jonge leven. Ik heb haar twee weken niet gezien. Ik doe de deur open. In elke hand heeft zij een chocolademunt die nog maar net in haar hand past. Ze zegt dat deze voor mij is en de andere voor haarzelf. Ik neem mijn munt in ontvangst en voel dat hij gesmolten is van haar hand. Ze kijkt naar mij. Ik zeg dat ik er ontzettend blij mee ben dat ik deze gouden munt van haar krijg. Ze zegt dat er chocolade in zit, dat het doen-alsof goud is. Ze kijkt me aan, ik kijk terug en ze vliegt me om mijn middel. Ik ontvang ook deze knuffel en omhels haar. Daarna gaan we naar binnen en zegt ze dat ze nog weet waar ze gebleven was in haar verhaal van de vorige keer.
Recente reacties