Ik heb onlangs een behandeltraject afgesloten van een meisje (5) die veel te maken heeft gehad met het thema ziekte & gezondheid. Ouders zien hun vrolijke meid veranderen naar een in zichzelf gekeerd kind. Ze kunnen er de vinger niet opleggen wat er aan de hand is en melden haar bij mij aan voor speltherapie. Een kind van 5 heeft er de woorden niet voor om te vertellen wat er aan de hand is. Zij heeft zelf ook geen idee. In speltherapie kiest het meisje voor dokterspel. Onbewust, maar niet toevallig. Kinderen spelen thema’s uit die belangrijk voor hen zijn. Daarnaast zorg ik er als therapeut voor dat ik een veilige omgeving creëer waarin een kind alles mag laten zien en gezien wordt. Zo hebben we wekenlang pleisters gemaakt en geplakt. Op poppen, op mij en op het kind zelf. Het trauma rond de vele ziekenhuisbezoeken wordt op deze manier zichtbaar. Wat van binnen vastzit, krijgt nu de ruimte om eruit te komen. De pleisters worden eerst door haar ingekleurd. In het begin zwaar bekrast met donkere kleuren en op het laatst worden het lachende gezichtjes, zoals te zien is op de foto. Totdat het pleisters plakken een afgerond spel blijkt. Hiermee hebben de pleisters een helende werking gehad voor de psychosociale verwonding van dit meisje.
Recente reacties